दु:खाची निवृत्ति सुखाचें तें सुखा ।
पाहतां श्रीमुख गोविंदाचें ॥१॥
रंगणीं रांगत गुलगूल बोलत ।
असुर रुळत चरणातळीं ॥२॥
नामा म्हणे हातीं लोण्याचा उंडा ।
गौळणी त्या भुलला ॥३॥
दुःखाची निवृत्ती आणि सुखाचे सुख, गोविंदाचे श्रीमुख पाहता येते. रंगणीत रांगतो, गुलगुल बोलतो, चरणातळी असुर रुळतात. नामा म्हणतो, हाती लोण्याचा उंडा आहे, आणि गौळणी त्यात भुलली आहे.
- संत नामदेव