मनाचे श्लोक

उभा कल्पवृक्षातळीं दु:ख वाहे

मनाचे श्लोक ६१.

उभा कल्पवृक्षातळीं दु:ख वाहे ।
तया अंतरीं सर्वदा तेचि आहे ॥
जनी सज्जनी वाद हा वाढवावा ।
पुढें मागता शोक जीवीं धरावा ॥ ६१॥

कल्पवृक्षाखाली उभा राहूनही दुःख वाहतो, कारण आत तेच दुःख आहे. सज्जनांत हा वाद वाढवू नये. मागितल्यावर शोक धरावा लागेल.

- समर्थ रामदास