नको दैन्यवाणें जिणे भक्तिऊणे ।
अती मुर्ख त्या सर्वदा दु:ख दूणे ॥
धरीं रे मना आदरें प्रीति रामी ।
नको वासना हेमधामीं विरामीं ॥ ६५॥
भक्ती उणी असता दीनपणाने जगू नये. अति मूर्खाला दुःख दुप्पट असते. आदराने रामात प्रीती धर. हेमधामी वासना नको.
- समर्थ रामदास