जसा बोल्यले कर्रय तसा कामाले करारी
सभावानं मन मोका असोद्याचा शेतकरी
कारामधी रोखठोक नही उसनउधारी
दोन देये दोन घेये असा राजा शेतकरी
असा राजा शेतकरी चालला रे आढवनी
देखा त्याच्या पायाखाले काटे गेले वाकसनी
बोरू चाले कुरुकुरु तश्या पाट्या पेनाशिली
पोऱ्हं निंघाले शिक्याले कधीमधी टांगटोली
हाया समोरची शाया पोऱ्हं शायीतून आले
हुंदडत हायाकडे ढोरं पान्यावर गेले
अरे असोद्याची शाया पोऱ्हं शंबर शंबर
शायामधी भारी शाया तिचा पह्यला नंबर
इमानानं शिकाळती तठी 'आबा' मायबाप
देती अवघ्याले इद्या भरीभरीसनी माप
बोलण्यात कडक आणि कामात कडक, असा असोद्याचा शेतकरी. मन मोकळे आहे. कार्यात रोखठोक आहे, उसनवारी नाही. दोन दिले तर दोन घेतले. तो अनवाणी चालला, पायाखालचे काटे वाकले. बोरू कुरकुरते, पाटा पेनासारखा, पोरे शिकायला निघाली. शाळेतून पोरे धावत आली, ढोरे पाण्याकडे गेली. असोद्याची शाळा शंभर शंभर पोरांची आहे, आणि ती पहिल्या नंबरची आहे. इमानाने शिकवतात, आबा मायबाप म्हणतात, आणि सर्वांना जेवण भरभरून वाढतात.
- बहिणाबाई चौधरी